Hiçlik

HİÇLİK

Kara bir siluet eşlik ediyor,

Matemin en yaslı ve en sessiz anına.

Gecenin yalnızlığını yaran bir patırtı kopuyor,

Kaldırımlar sokaklar ve her köhne yer

Eşlik ediyor şehadete susamış 

Gencin yüreğine.

Umursamıyor ne bir kelam ne de bir nutuk,

Uğrayamıyor hiçbir salık verme merasimi.

Yas tutuyor yüreğini pelesenk eden eleme,

Zifiri bir karanlığın kuytu bir yerinde.

Saçlarından düşüp kaldırımları gururlandıran

Sokakları ve her köhne mekana sığmayan,

Hayalleri geliyor hatırına.

Geceler karasından, zindanlar yalnızlığından utanıyor,

O gecenin katran karasına karışırken

BARIŞ YÜKSEL